kur-tia-ka

Kurtiaka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurtiak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurtiakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurtiakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurtiakapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurtiakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurtiakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurtiakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurtiakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurtiakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurtiakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurtiakommnoga celownikmęski osobowy
Kurtiakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurtiakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurtiakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurtiakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurtiakówmnoga biernikmęski osobowy
Kurtiakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurtiakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz