kurt-ko-wie

Kurtkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurtek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurtekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurtkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurtkapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurtkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurtkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurtkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurtkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurtkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurtkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurtkommnoga celownikmęski osobowy
Kurtkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurtkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurtkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurtkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurtkówmnoga biernikmęski osobowy
Kurtkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurtkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz