kur-to-ki

Kurtoki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kurtok

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurtokpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurtokapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurtokapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurtokachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurtokamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurtokimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurtokimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurtokimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurtokiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurtokommnoga celownikmęski osobowy
Kurtokowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurtokowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurtokowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurtokówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurtokówmnoga biernikmęski osobowy
Kurtokupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurtokupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz