kur-ty-cza

Kurtycza (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurtycz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurtyczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurtyczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurtyczapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurtyczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurtyczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurtyczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurtyczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurtyczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurtyczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurtyczommnoga celownikmęski osobowy
Kurtyczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurtyczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurtyczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurtyczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurtyczówmnoga biernikmęski osobowy
Kurtyczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurtyczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz