ku-ry-ta-rzyk

kurytarzyk (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kurytarzyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kurytarzykpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kurytarzykpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kurytarzykapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kurytarzykachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kurytarzykamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kurytarzykimnoga mianownikmęski rzeczowy
kurytarzykimnoga biernikmęski rzeczowy
kurytarzykimnoga wołaczmęski rzeczowy
kurytarzykiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kurytarzykommnoga celownikmęski rzeczowy
kurytarzykowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kurytarzykówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kurytarzykupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kurytarzykupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz