ku-ster

Kuster (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kuster

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kusterpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kusterapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kusterapojedyncza biernikmęski osobowy
Kusterachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kusteramimnoga narzędnikmęski osobowy
Kusterempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kusterommnoga celownikmęski osobowy
Kusterowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kusterowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kusterowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kusterówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kusterówmnoga biernikmęski osobowy
Kusterymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kusterymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kusterymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kusterzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kusterzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Kuster (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kuster

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kusterpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kusterpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kusterpojedyncza mnoga celownikżeński
Kusterpojedyncza mnoga biernikżeński
Kusterpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kusterpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kusterpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz