ku-sto-wie

Kustowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kusto

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kustachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kustamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kustąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kustępojedyncza biernikmęski osobowy
Kustopojedyncza mianownikmęski osobowy
Kustopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kustommnoga celownikmęski osobowy
Kustowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kustowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kustówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kustówmnoga biernikmęski osobowy
Kustymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kustymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kustymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kustypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kuściepojedyncza celownikmęski osobowy
Kuściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz