ku-stro-nie

Kustronie (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kustroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kustroniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kustroniapojedyncza biernikmęski osobowy
Kustroniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kustroniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kustroniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kustroniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kustroniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kustroniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kustroniommnoga celownikmęski osobowy
Kustroniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kustroniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kustroniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kustroniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kustroniówmnoga biernikmęski osobowy
Kustroniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kustroniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Kustrońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz