ku-ta-fo-ni

kutafoni (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kutafon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kutafonpojedyncza mianownikmęski osobowy
kutafonapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kutafonapojedyncza biernikmęski osobowy
kutafonachmnoga miejscownikmęski osobowy
kutafonamimnoga narzędnikmęski osobowy
kutafonempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kutafonimnoga mianownikmęski osobowy
kutafonimnoga wołaczmęski osobowy
kutafoniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kutafoniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kutafonommnoga celownikmęski osobowy
kutafonowipojedyncza celownikmęski osobowy
kutafonówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kutafonówmnoga biernikmęski osobowy
kutafonymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kutafonymnoga biernikmęski zwierzęcy
kutafonymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz