ku-ti-ku-le

kutikule (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kutikula

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kutikulmnoga dopełniaczżeński
kutikulapojedyncza mianownikżeński
kutikulachmnoga miejscownikżeński
kutikulamimnoga narzędnikżeński
kutikuląpojedyncza narzędnikżeński
kutikulemnoga mianownikżeński
kutikulemnoga biernikżeński
kutikulemnoga wołaczżeński
kutikulępojedyncza biernikżeński
kutikulipojedyncza celownikżeński
kutikulipojedyncza miejscownikżeński
kutikulipojedyncza dopełniaczżeński
kutikulopojedyncza wołaczżeński
kutikulommnoga celownikżeński
kutikulimnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz