kut-ne-ru

kutneru (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kutner

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kutnerpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kutnerpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kutnerapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kutnerachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kutneramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kutnerempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kutnerommnoga celownikmęski rzeczowy
kutnerowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kutnerówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kutnerupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kutnerymnoga mianownikmęski rzeczowy
kutnerymnoga biernikmęski rzeczowy
kutnerymnoga wołaczmęski rzeczowy
kutnerzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kutnerzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz