ku-ty-ku-li

kutykuli (nazwa pospolita) rzeczownik hom.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kutykula

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kutykulmnoga dopełniaczżeński
kutykulapojedyncza mianownikżeński
kutykulachmnoga miejscownikżeński
kutykulamimnoga narzędnikżeński
kutykuląpojedyncza narzędnikżeński
kutykulemnoga mianownikżeński
kutykulemnoga biernikżeński
kutykulemnoga wołaczżeński
kutykulępojedyncza biernikżeński
kutykulipojedyncza celownikżeński
kutykulipojedyncza miejscownikżeński
kutykulipojedyncza dopełniaczżeński
kutykulopojedyncza wołaczżeński
kutykulommnoga celownikżeński
kutykulimnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz