ku-ty-ło

Kutyło (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kutyła

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kutylepojedyncza celownikmęski osobowy
Kutylepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kutyłapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kutyłachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kutyłamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kutyłąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kutyłępojedyncza biernikmęski osobowy
Kutyłopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kutyłommnoga celownikmęski osobowy
Kutyłowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kutyłowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kutyłówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kutyłówmnoga biernikmęski osobowy
Kutyłymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kutyłymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kutyłymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kutyłypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Kutyło (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kutyła

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kutylepojedyncza celownikżeński
Kutylepojedyncza miejscownikżeński
Kutyłmnoga dopełniaczżeński
Kutyłapojedyncza mianownikżeński
Kutyłachmnoga miejscownikżeński
Kutyłamimnoga narzędnikżeński
Kutyłąpojedyncza narzędnikżeński
Kutyłępojedyncza biernikżeński
Kutyłopojedyncza wołaczżeński
Kutyłommnoga celownikżeński
Kutyłymnoga mianownikżeński
Kutyłymnoga biernikżeński
Kutyłymnoga wołaczżeński
Kutyłypojedyncza dopełniaczżeński

Kutyło (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kutyło

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kutylepojedyncza celownikmęski osobowy
Kutylepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kutyłachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kutyłamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kutyłąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kutyłępojedyncza biernikmęski osobowy
Kutyłopojedyncza mianownikmęski osobowy
Kutyłopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kutyłommnoga celownikmęski osobowy
Kutyłowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kutyłowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kutyłówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kutyłówmnoga biernikmęski osobowy
Kutyłymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kutyłymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kutyłymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kutyłypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Kutyło (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kutyło

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kutyłopojedyncza mnoga mianownikżeński
Kutyłopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kutyłopojedyncza mnoga celownikżeński
Kutyłopojedyncza mnoga biernikżeński
Kutyłopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kutyłopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kutyłopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz