ku-ńce

Kuńce (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kuniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kuniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kuńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kuńcapojedyncza biernikmęski osobowy
Kuńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kuńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kuńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kuńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kuńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kuńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kuńcommnoga celownikmęski osobowy
Kuńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kuńcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kuńcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kuńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kuńcówmnoga biernikmęski osobowy
Kuńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kuńcupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz