kwil-cza-nie

kwilczanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kwilczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kwilczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
kwilczanmnoga biernikmęski osobowy
kwilczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kwilczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kwilczaniemnoga mianownikmęski osobowy
kwilczaniemnoga wołaczmęski osobowy
kwilczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
kwilczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kwilczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
kwilczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kwilczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kwilczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kwilczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
kwilczanommnoga celownikmęski osobowy
kwilczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kwilczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kwilczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz