kwi-ta-cje

kwitacje (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kwitacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kwitacjapojedyncza mianownikżeński
kwitacjachmnoga miejscownikżeński
kwitacjamimnoga narzędnikżeński
kwitacjąpojedyncza narzędnikżeński
kwitacjemnoga mianownikżeński
kwitacjemnoga biernikżeński
kwitacjemnoga wołaczżeński
kwitacjępojedyncza biernikżeński
kwitacjipojedyncza celownikżeński
kwitacjipojedyncza miejscownikżeński
kwitacjipojedyncza dopełniaczżeński
kwitacjopojedyncza wołaczżeński
kwitacjommnoga celownikżeński
kwitacjimnoga dopełniaczżeński
kwitacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz