kłod-nik

kłodnik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kłodnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kłodnicymnoga mianownikmęski osobowy
kłodnicymnoga wołaczmęski osobowy
kłodnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
kłodnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kłodnikapojedyncza biernikmęski osobowy
kłodnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
kłodnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
kłodnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kłodnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
kłodnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kłodnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kłodnikommnoga celownikmęski osobowy
kłodnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
kłodnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kłodnikówmnoga biernikmęski osobowy
kłodnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kłodnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz