kłót-ni-kom

kłótnikom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kłótnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kłótnicymnoga mianownikmęski osobowy
kłótnicymnoga wołaczmęski osobowy
kłótnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
kłótnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kłótnikapojedyncza biernikmęski osobowy
kłótnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
kłótnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
kłótnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kłótnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
kłótnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kłótnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kłótnikommnoga celownikmęski osobowy
kłótnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
kłótnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kłótnikówmnoga biernikmęski osobowy
kłótnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kłótnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz