la-men-tu

lamentu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: lament

słowoliczbaprzypadekrodzaj
lamenciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
lamenciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
lamentpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
lamentpojedyncza biernikmęski rzeczowy
lamentachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
lamentamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
lamentempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
lamentommnoga celownikmęski rzeczowy
lamentowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
lamentówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
lamentupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
lamentymnoga mianownikmęski rzeczowy
lamentymnoga biernikmęski rzeczowy
lamentymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz