lan-da-ro

landaro (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: landara

słowoliczbaprzypadekrodzaj
landarmnoga dopełniaczżeński
landarapojedyncza mianownikżeński
landarachmnoga miejscownikżeński
landaramimnoga narzędnikżeński
landarąpojedyncza narzędnikżeński
landarępojedyncza biernikżeński
landaropojedyncza wołaczżeński
landarommnoga celownikżeński
landarymnoga mianownikżeński
landarymnoga biernikżeński
landarymnoga wołaczżeński
landarypojedyncza dopełniaczżeński
landarzepojedyncza celownikżeński
landarzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz