lan-dra-tom

landratom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: landrat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
landracimnoga mianownikmęski osobowy
landracimnoga wołaczmęski osobowy
landraciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
landraciepojedyncza wołaczmęski osobowy
landratpojedyncza mianownikmęski osobowy
landratapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
landratapojedyncza biernikmęski osobowy
landratachmnoga miejscownikmęski osobowy
landratamimnoga narzędnikmęski osobowy
landratempojedyncza narzędnikmęski osobowy
landratommnoga celownikmęski osobowy
landratowipojedyncza celownikmęski osobowy
landratówmnoga dopełniaczmęski osobowy
landratówmnoga biernikmęski osobowy
landratymnoga mianownikmęski zwierzęcy
landratymnoga biernikmęski zwierzęcy
landratymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz