lan-dra-tu-ry

landratury (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: landratura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
landraturmnoga dopełniaczżeński
landraturapojedyncza mianownikżeński
landraturachmnoga miejscownikżeński
landraturamimnoga narzędnikżeński
landraturąpojedyncza narzędnikżeński
landraturępojedyncza biernikżeński
landraturopojedyncza wołaczżeński
landraturommnoga celownikżeński
landraturymnoga mianownikżeński
landraturymnoga biernikżeński
landraturymnoga wołaczżeński
landraturypojedyncza dopełniaczżeński
landraturzepojedyncza celownikżeński
landraturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz