lau-da-to-rem

laudatorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: laudator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
laudatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
laudatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
laudatorapojedyncza biernikmęski osobowy
laudatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
laudatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
laudatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
laudatorommnoga celownikmęski osobowy
laudatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
laudatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
laudatorówmnoga biernikmęski osobowy
laudatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
laudatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
laudatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
laudatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
laudatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
laudatorzymnoga mianownikmęski osobowy
laudatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz