lau-ren-cju-sza

Laurencjusza (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Laurencjusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Laurencjuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
Laurencjuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Laurencjuszapojedyncza biernikmęski osobowy
Laurencjuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
Laurencjuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
Laurencjuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Laurencjuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
Laurencjuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Laurencjuszemnoga mianownikmęski osobowy
Laurencjuszemnoga wołaczmęski osobowy
Laurencjuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Laurencjuszommnoga celownikmęski osobowy
Laurencjuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
Laurencjuszowiemnoga mianownikmęski osobowy
Laurencjuszowiemnoga wołaczmęski osobowy
Laurencjuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Laurencjuszówmnoga biernikmęski osobowy
Laurencjuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Laurencjuszupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz