le-chit-ce

Lechitce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Lechitka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Lechitcepojedyncza celownikżeński
Lechitcepojedyncza miejscownikżeński
Lechitekmnoga dopełniaczżeński
Lechitkapojedyncza mianownikżeński
Lechitkachmnoga miejscownikżeński
Lechitkamimnoga narzędnikżeński
Lechitkąpojedyncza narzędnikżeński
Lechitkępojedyncza biernikżeński
Lechitkimnoga mianownikżeński
Lechitkimnoga biernikżeński
Lechitkimnoga wołaczżeński
Lechitkipojedyncza dopełniaczżeński
Lechitkopojedyncza wołaczżeński
Lechitkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz