le-ga-ta-riu-sze

legatariusze (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: legatariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
legatariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
legatariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
legatariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
legatariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
legatariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
legatariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
legatariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
legatariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
legatariuszemnoga mianownikmęski osobowy
legatariuszemnoga wołaczmęski osobowy
legatariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
legatariuszommnoga celownikmęski osobowy
legatariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
legatariuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
legatariuszówmnoga biernikmęski osobowy
legatariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
legatariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
legatariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
legatariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz