lek-tor-ce

lektorce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: lektorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
lektorcepojedyncza celownikżeński
lektorcepojedyncza miejscownikżeński
lektorekmnoga dopełniaczżeński
lektorkapojedyncza mianownikżeński
lektorkachmnoga miejscownikżeński
lektorkamimnoga narzędnikżeński
lektorkąpojedyncza narzędnikżeński
lektorkępojedyncza biernikżeński
lektorkimnoga mianownikżeński
lektorkimnoga biernikżeński
lektorkimnoga wołaczżeński
lektorkipojedyncza dopełniaczżeński
lektorkopojedyncza wołaczżeński
lektorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz