lek-tur

lektur (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: lektura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
lekturmnoga dopełniaczżeński
lekturapojedyncza mianownikżeński
lekturachmnoga miejscownikżeński
lekturamimnoga narzędnikżeński
lekturąpojedyncza narzędnikżeński
lekturępojedyncza biernikżeński
lekturopojedyncza wołaczżeński
lekturommnoga celownikżeński
lekturymnoga mianownikżeński
lekturymnoga biernikżeński
lekturymnoga wołaczżeński
lekturypojedyncza dopełniaczżeński
lekturzepojedyncza celownikżeński
lekturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz