lek-ty-ka-riu-szy

lektykariuszy (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: lektykariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
lektykariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
lektykariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
lektykariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
lektykariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
lektykariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
lektykariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
lektykariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
lektykariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
lektykariuszemnoga mianownikmęski osobowy
lektykariuszemnoga wołaczmęski osobowy
lektykariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
lektykariuszommnoga celownikmęski osobowy
lektykariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
lektykariuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
lektykariuszówmnoga biernikmęski osobowy
lektykariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
lektykariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
lektykariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
lektykariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz