le-nort

Lenort (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Lenort

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Lenorciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Lenorciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Lenortpojedyncza mianownikmęski osobowy
Lenortapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Lenortapojedyncza biernikmęski osobowy
Lenortachmnoga miejscownikmęski osobowy
Lenortamimnoga narzędnikmęski osobowy
Lenortempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Lenortommnoga celownikmęski osobowy
Lenortowipojedyncza celownikmęski osobowy
Lenortowiemnoga mianownikmęski osobowy
Lenortowiemnoga wołaczmęski osobowy
Lenortówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Lenortówmnoga biernikmęski osobowy
Lenortymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Lenortymnoga biernikmęski zwierzęcy
Lenortymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Lenort (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Lenort

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Lenortpojedyncza mnoga mianownikżeński
Lenortpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Lenortpojedyncza mnoga celownikżeński
Lenortpojedyncza mnoga biernikżeński
Lenortpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Lenortpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Lenortpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz