lik-to-rze

liktorze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: liktor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
liktorpojedyncza mianownikmęski osobowy
liktorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
liktorapojedyncza biernikmęski osobowy
liktorachmnoga miejscownikmęski osobowy
liktoramimnoga narzędnikmęski osobowy
liktorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
liktorommnoga celownikmęski osobowy
liktorowipojedyncza celownikmęski osobowy
liktorowiemnoga mianownikmęski osobowy
liktorowiemnoga wołaczmęski osobowy
liktorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
liktorówmnoga biernikmęski osobowy
liktorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
liktorymnoga biernikmęski zwierzęcy
liktorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
liktorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
liktorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
liktorzymnoga mianownikmęski osobowy
liktorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz