li-nar-ty

Linarty (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Linart

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Linarciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Linarciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Linartpojedyncza mianownikmęski osobowy
Linartapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Linartapojedyncza biernikmęski osobowy
Linartachmnoga miejscownikmęski osobowy
Linartamimnoga narzędnikmęski osobowy
Linartempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Linartommnoga celownikmęski osobowy
Linartowipojedyncza celownikmęski osobowy
Linartowiemnoga mianownikmęski osobowy
Linartowiemnoga wołaczmęski osobowy
Linartówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Linartówmnoga biernikmęski osobowy
Linartymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Linartymnoga biernikmęski zwierzęcy
Linartymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz