lit-kup-ni-kach

litkupnikach (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: litkupnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
litkupnicymnoga mianownikmęski osobowy
litkupnicymnoga wołaczmęski osobowy
litkupnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
litkupnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
litkupnikapojedyncza biernikmęski osobowy
litkupnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
litkupnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
litkupnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
litkupnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
litkupnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
litkupnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
litkupnikommnoga celownikmęski osobowy
litkupnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
litkupnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
litkupnikówmnoga biernikmęski osobowy
litkupnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
litkupnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz