lo-ca-ti-vom

locativom (nazwa pospolita) rzeczownik jęz.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: locativus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
locativachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
locativamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
locativempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
locativiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
locativiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
locativommnoga celownikmęski rzeczowy
locativowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
locativówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
locativupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
locativuspojedyncza mianownikmęski rzeczowy
locativuspojedyncza biernikmęski rzeczowy
locativymnoga mianownikmęski rzeczowy
locativymnoga biernikmęski rzeczowy
locativymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz