lo-ka-ta-riu-sze

lokatariusze (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: lokatariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
lokatariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
lokatariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
lokatariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
lokatariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
lokatariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
lokatariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
lokatariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
lokatariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
lokatariuszemnoga mianownikmęski osobowy
lokatariuszemnoga wołaczmęski osobowy
lokatariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
lokatariuszommnoga celownikmęski osobowy
lokatariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
lokatariuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
lokatariuszówmnoga biernikmęski osobowy
lokatariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
lokatariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
lokatariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
lokatariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz