lo-ka-to-ry

lokatory (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: lokator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
lokatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
lokatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
lokatorapojedyncza biernikmęski osobowy
lokatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
lokatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
lokatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
lokatorommnoga celownikmęski osobowy
lokatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
lokatorowiemnoga mianownikmęski osobowy
lokatorowiemnoga wołaczmęski osobowy
lokatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
lokatorówmnoga biernikmęski osobowy
lokatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
lokatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
lokatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
lokatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
lokatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
lokatorzymnoga mianownikmęski osobowy
lokatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz