lo-kau-ty

lokauty (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: lokaut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
lokauciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
lokauciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
lokautpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
lokautpojedyncza biernikmęski rzeczowy
lokautachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
lokautamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
lokautempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
lokautommnoga celownikmęski rzeczowy
lokautowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
lokautówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
lokautupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
lokautymnoga mianownikmęski rzeczowy
lokautymnoga biernikmęski rzeczowy
lokautymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz