lo-ran-ty

Loranty (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Loranty

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Lorantemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Lorantemnoga biernikmęski zwierzęcy
Lorantemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Lorantegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Lorantegopojedyncza biernikmęski osobowy
Lorantemupojedyncza celownikmęski osobowy
Lorantowiemnoga mianownikmęski osobowy
Lorantowiemnoga wołaczmęski osobowy
Lorantypojedyncza mianownikmęski osobowy
Lorantypojedyncza wołaczmęski osobowy
Lorantychmnoga dopełniaczmęski osobowy
Lorantychmnoga biernikmęski osobowy
Lorantychmnoga miejscownikmęski osobowy
Lorantymmnoga celownikmęski osobowy
Lorantympojedyncza narzędnikmęski osobowy
Lorantympojedyncza miejscownikmęski osobowy
Lorantymimnoga narzędnikmęski osobowy

Loranty (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Loranty

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Lorantypojedyncza mnoga mianownikżeński
Lorantypojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Lorantypojedyncza mnoga celownikżeński
Lorantypojedyncza mnoga biernikżeński
Lorantypojedyncza mnoga narzędnikżeński
Lorantypojedyncza mnoga miejscownikżeński
Lorantypojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz