lo-ren-to-wi-czu

Lorentowiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Lorentowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Lorentowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Lorentowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Lorentowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Lorentowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Lorentowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Lorentowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Lorentowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Lorentowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Lorentowiczemnoga mianownikmęski osobowy
Lorentowiczemnoga wołaczmęski osobowy
Lorentowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Lorentowiczommnoga celownikmęski osobowy
Lorentowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Lorentowiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Lorentowiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Lorentowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Lorentowiczówmnoga biernikmęski osobowy
Lorentowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Lorentowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz