lu-bo-mi-rem

Lubomirem (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Lubomir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Lubomirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Lubomirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Lubomirapojedyncza biernikmęski osobowy
Lubomirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Lubomiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Lubomirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Lubomirommnoga celownikmęski osobowy
Lubomirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Lubomirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Lubomirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Lubomirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Lubomirówmnoga biernikmęski osobowy
Lubomirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Lubomirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Lubomirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Lubomirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Lubomirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Lubomirzymnoga mianownikmęski osobowy
Lubomirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz