lu-brant

Lubrant (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Lubrant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Lubranciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Lubranciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Lubrantpojedyncza mianownikmęski osobowy
Lubrantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Lubrantapojedyncza biernikmęski osobowy
Lubrantachmnoga miejscownikmęski osobowy
Lubrantamimnoga narzędnikmęski osobowy
Lubrantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Lubrantommnoga celownikmęski osobowy
Lubrantowipojedyncza celownikmęski osobowy
Lubrantowiemnoga mianownikmęski osobowy
Lubrantowiemnoga wołaczmęski osobowy
Lubrantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Lubrantówmnoga biernikmęski osobowy
Lubrantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Lubrantymnoga biernikmęski zwierzęcy
Lubrantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Lubrant (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Lubrant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Lubrantpojedyncza mnoga mianownikżeński
Lubrantpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Lubrantpojedyncza mnoga celownikżeński
Lubrantpojedyncza mnoga biernikżeński
Lubrantpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Lubrantpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Lubrantpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz