lu-do-mi-rzy

Ludomirzy (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ludomir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ludomirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Ludomirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ludomirapojedyncza biernikmęski osobowy
Ludomirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ludomiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Ludomirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ludomirommnoga celownikmęski osobowy
Ludomirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Ludomirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ludomirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ludomirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ludomirówmnoga biernikmęski osobowy
Ludomirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ludomirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Ludomirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Ludomirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Ludomirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Ludomirzymnoga mianownikmęski osobowy
Ludomirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz