lu-do-wcu

ludowcu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ludowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ludowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ludowcapojedyncza biernikmęski osobowy
ludowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
ludowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
ludowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ludowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
ludowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ludowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ludowcommnoga celownikmęski osobowy
ludowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
ludowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ludowcówmnoga biernikmęski osobowy
ludowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ludowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
ludowcymnoga mianownikmęski osobowy
ludowcymnoga wołaczmęski osobowy
ludowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
ludowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz