lu-kre-cju-sze

Lukrecjusze (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Lukrecjusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Lukrecjuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
Lukrecjuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Lukrecjuszapojedyncza biernikmęski osobowy
Lukrecjuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
Lukrecjuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
Lukrecjuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Lukrecjuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
Lukrecjuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Lukrecjuszemnoga mianownikmęski osobowy
Lukrecjuszemnoga wołaczmęski osobowy
Lukrecjuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Lukrecjuszommnoga celownikmęski osobowy
Lukrecjuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
Lukrecjuszowiemnoga mianownikmęski osobowy
Lukrecjuszowiemnoga wołaczmęski osobowy
Lukrecjuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Lukrecjuszówmnoga biernikmęski osobowy
Lukrecjuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Lukrecjuszupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz