lu-pa-na-ru

lupanaru (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: lupanar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
lupanarpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
lupanarpojedyncza biernikmęski rzeczowy
lupanarachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
lupanaramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
lupanarempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
lupanarommnoga celownikmęski rzeczowy
lupanarowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
lupanarówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
lupanarupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
lupanarymnoga mianownikmęski rzeczowy
lupanarymnoga biernikmęski rzeczowy
lupanarymnoga wołaczmęski rzeczowy
lupanarzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
lupanarzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz