lu-ta-ku

Lutaku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Lutak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Lutakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Lutakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Lutakapojedyncza biernikmęski osobowy
Lutakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Lutakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Lutakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Lutakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Lutakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Lutakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Lutakommnoga celownikmęski osobowy
Lutakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Lutakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Lutakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Lutakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Lutakówmnoga biernikmęski osobowy
Lutakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Lutakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz