lu-te-ra-ny

luterany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: luteranin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
luteranmnoga dopełniaczmęski osobowy
luteranmnoga biernikmęski osobowy
luteranachmnoga miejscownikmęski osobowy
luteranamimnoga narzędnikmęski osobowy
luteraniemnoga mianownikmęski osobowy
luteraniemnoga wołaczmęski osobowy
luteraninpojedyncza mianownikmęski osobowy
luteraninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
luteraninapojedyncza biernikmęski osobowy
luteraninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
luteraniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
luteraniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
luteraninowipojedyncza celownikmęski osobowy
luteranommnoga celownikmęski osobowy
luteranówmnoga dopełniaczmęski osobowy
luteranówmnoga biernikmęski osobowy
luteranymnoga mianownikmęski zwierzęcy
luteranymnoga biernikmęski zwierzęcy
luteranymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz