lu-to-mir

Lutomir (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Lutomir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Lutomirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Lutomirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Lutomirapojedyncza biernikmęski osobowy
Lutomirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Lutomiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Lutomirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Lutomirommnoga celownikmęski osobowy
Lutomirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Lutomirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Lutomirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Lutomirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Lutomirówmnoga biernikmęski osobowy
Lutomirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Lutomirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Lutomirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Lutomirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Lutomirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Lutomirzymnoga mianownikmęski osobowy
Lutomirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz