ma-gi-ku

magiku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: magik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
magicymnoga mianownikmęski osobowy
magicymnoga wołaczmęski osobowy
magikpojedyncza mianownikmęski osobowy
magikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
magikapojedyncza biernikmęski osobowy
magikachmnoga miejscownikmęski osobowy
magikamimnoga narzędnikmęski osobowy
magikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
magikimnoga biernikmęski zwierzęcy
magikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
magikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
magikommnoga celownikmęski osobowy
magikowipojedyncza celownikmęski osobowy
magikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
magikówmnoga biernikmęski osobowy
magikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
magikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz