ma-gne-tem

magnetem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: magnet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
magneciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
magneciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
magnetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
magnetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
magnetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
magnetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
magnetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
magnetommnoga celownikmęski rzeczowy
magnetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
magnetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
magnetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
magnetymnoga mianownikmęski rzeczowy
magnetymnoga biernikmęski rzeczowy
magnetymnoga wołaczmęski rzeczowy

magnetem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: magneto

słowoliczbaprzypadekrodzaj
magneciepojedyncza miejscowniknijaki
magnetmnoga dopełniacznijaki
magnetamnoga mianowniknijaki
magnetamnoga bierniknijaki
magnetamnoga wołacznijaki
magnetapojedyncza dopełniacznijaki
magnetachmnoga miejscowniknijaki
magnetamimnoga narzędniknijaki
magnetempojedyncza narzędniknijaki
magnetopojedyncza mianowniknijaki
magnetopojedyncza bierniknijaki
magnetopojedyncza wołacznijaki
magnetommnoga celowniknijaki
magnetupojedyncza celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz